ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
وان گه برو که رستی از نیستی و هستی
گر جان به تن ببینی مشغول کار او باش
هر قبله ای که بینی بهتر ز خود پرستی
در آستان جانان از آسمان میندیش
کز اوج سر بلندی افتی به خاک پستی
|
+| نوشته شده توسط محمد در شنبه هفتم مهر 1386 ساعت 5:8
|