سلام

این شعر رو تقدیم می کنم به هانیه ی عزیز و دوست داشتنی

کسی که در سخت ترین موقعیت صدایم رو شنید و لبیک گفت.

روزی که گفتم:

لب تشنه ام از سپیده آبم بدهید

جامی ز زلال آفتابم بدهید

من پرسش سوزان حسینم یاران

با حنجره ی عشق جوابم بدهید

 هانیه جان دوستت دارم و برات آرزوی خوشبختی و سعادت هر دوجهان رو می کنم.

این اولین شعر بعد از پیدا شدنم هست که تقدیمش می گنم به هانیه و تمام دوستان گلم  امیدوارم که خوشتون بیاد .

ضمنا اونایی که دست به نقدشون خوبه بسم الله.

سکوت را شکست و نمازت شکست؛ ابلیسم

شده که یک بار بپرسی چقدر ابلیسم؟

تمام هستی حواسشان خشک است

دوباره حوّا ؛ هوا و من خیسم

یکی دوتا می شود و آن دوتا یکی

و من هنوز سرگرم جمع و تفریقم

حسابمان بفهمی نفهمی؛ هی ؛ خوب است

ولی من از راه ِ مسئله گیجم

نه اینکه؛ پیاده ام و پایم برهنه است

کلوخ و خرده سنگ می شود پا پیچم

سکوت را شکستم که کسی گم شود ز راه؟

و یا برای چراغ زمانه سر پیچم؟

گمان کنم اشتباهی شد؛ آدم از فرمان

فقط شنید عبارت کوتاهِ "سرپیچ" ـم

و شد گرفتار لفظ  و حیران شد

ردیف  قافیه ها را شکست و حیوان شد

عصا به دستم ولی نه کور هستم

فقط چراغ افتاد و من نمی بینم

غروب که می شود چراغ هم غنیمت است

نگو که حالی نمانده ؛ مسکینم

عصا بسوز و چراغی بلند کن

بگو که من از کدام آئینم

طلوع حادثه نزد یک می شود

و "من"  پی ِعصا های رنگینم!!!

اگر با زمان هم سفر باشیم هیچ گاه متوقف نخواهیم شد.

من و تو همیشه در پروازیم سوار بر پرنده ای که زمین نام دارد.روح خویش را نیز به پرواز در آوریم تا از اسارت در خاک رهایی یابد.

ظرف 5 سال آينده به کجا مي خواهيد برسيد؟ آيا اعمال امروزتان شما را بدانجا خواهد رسانيد؟

روانشناسي اشکال هندسی

خودتان را بیشتر بشناسید:

از بین اشکال هندسی زیرکدامیک را انتخاب می کنید:

***به طور كلى***

افرادى كه سه شكل اول يعنى مربع، مستطيل و مثلث را انتخاب
مى كنند در جهت مسير ويژه در حركت هستند و كارها را به طور منطقى و اصولى انجام مى دهند ولى ممكن است خلاقيت كمى داشته باشند. اما گزينش دايره و منحنى نشان دهنده خلاقيت و برون گرايى است. چنين افرادى به موقعيت هاى جديد و ساير افراد دسترسى پيدا مى كنند ولى چندان اصولگرا و قابل اعتماد نيستند.

صبح است و ژاله می چکد از ابر بهمنی

برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

در بحر مایی و منی افتاده ام بیار

می تا خلاص بخشدم از مایی و منی

خون پیاله خور که حلال است خون او

در کار یار باش که کاریست کردنی

ساقی به دست باش که غم در کمین ماست

مطرب نگاه دار همین ره که می زنی

می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت

خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی

ساقی به بی نیازی رندان که می بده

تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی

می بینی هانیه مفتخر به لقب فقر شدم الله غنی و انتم الفقراء

دوش رفتم به در میکده خواب آلوده

خرقه تر دامن و سجاده شراب آلوده

آمد افسوس کنان مغبچه ی باده فروش

گفت بیدار شو ای رهرو خواب آلوده

شست و شویی کن و آنگه به خرابات خرام

تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده

به طهارت گذران منزل پیری و مکن

خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده

بهوای لب شیرین دهنان چند کنی

جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده

آشنایان ره عشق در این بحر عمیق

غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی

که صفایی ندهد آب تراب آلوده

گفتم ای جان جهان دفتر گل عیبی نیست

که شود فصل بهار از می ناب آلوده

گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش

آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

مرا به جرم لال بودن آفریدند

چه حکم مسخره ای

که گفته سکوت علامت رضاست!!!

بچه ها دلم خیلی تنگه خیلی خودم هم نمی دونم چمه برام دعا

 کنید دوباره گم شدم.

هل من ناصر ینصرنی؟

کمکم کنید همین!!

مثل یک عقربه سرگردانم

گیجم از فاصله ها

دفتر شعر چرا خط خطی است؟؟؟

بوی حیرانی آدم پیچید

چون قلم در دست کودک کوچک زالو صفت است

چند صباحی است که تا پنجره فریاد صدایی نرسید

جز ناله ی خشک؛

و صبوحی که در آن آبی نیست

قسمت رهگذران بی تابیست از ما؛

و نمی دانم شاید

حاصل این عطش روح ؛

از این بی آبیست

نگذاریم که احساس ترک بردارد

پنجره ؛ آب ؛ صدا هست

قلم برداریم

و پس آئینه ی عقل قدم برداریم

به خدا فاصله ای نیست میان من و ما

من و تو حاصل یک وسوسه ی تکراری ست

رهگذر؛ دوست؛ سلام

تو که مهمان شعورم شده ای

قدمت روی دوچشم

در شعرم باز است......

                                     محمد(قاصدک)